theater

Halloween Spooky Days (deel 2)

Dit artikel is deel 2 van mijn verslag over de Spooky Days. In deel 1 schrijf ik over het wachten op de uitslag, D’rollenlijst en de leukste rol van de Spooky Days (maar ik ben misschien een beetje bevooroordeeld): Dayseetribe 2. Benieuwd naar mijn auditie voor de Halloween Fright Nights? Klik dan hier. De try-out “Jullie zijn gecast als Daysee Tribe leden. Wat het exact…

Lees verder

theater

Halloween Spooky Days (deel 1)

Ik beloofde plechtig om uitgebreid te schrijven over de Spooky Days, dus ging ik er maar eens goed voor zitten. Ik zette thee en opende mijn laptop. Mijn kat keek me verwachtingsvol aan vanuit het raamkozijn, alsof ze wist dat ik van plan was om het beste artikel ooit te schrijven (waarschijnlijker scenario: ze wilde gewoon brokjes of aandacht). Ik staarde naar de knipperende cursor…

Lees verder

persoonlijk, theater

Halloween, motoren en midzomernachtsdromen

Verrassing! (Ik ben dus de fladderige pruik links.) Ergens in mei schreef ik vol afschuw dat ik anderhalve week niet had geblogd. Anderhalve week! Ahum. Kuch. Volgens mij heb ik één keer met mijn ogen geknipperd en toen was oktober voorbij. Oktober bestáát niet eens op mijn blog. Het was september en ik schreef over epische theaterprojecten en het begin van het schooljaar. Daarna was…

Lees verder

persoonlijk

We zijn er weer! #backtoschool

Het uitzicht vanuit het schoolgebouw. Niet slecht, toch? Een maand geleden had ik niet verwacht dat ik dit zou zeggen: wat is het heerlijk om op school te zijn! Eerlijk gezegd zag ik op tegen de dag dat mijn vrijheid me ontnomen zou worden en ik mijn dagen weer in een lokaal moest slijten in plaats van in het Buytenpark, aan zee of op de…

Lees verder

theater

Overdag een danser (#4×4), ’s avonds een elf (#Oberon2021)

“Hé Kirsten, heb je zin om mee te doen met een nieuw project? Ik mag als maker een act bedenken bij het 4×4 festival van Greg & Baud Productions en zoek nog dansers.” Dat is het appje van Marit waarmee het begon: het meest intense theaterweekend sinds, nou ja, heel lang. “Ik heb me ook opgegeven voor Oberon van Storytellers en dat is precies in…

Lees verder

boeken, persoonlijk

The Happiness Project

Ik heb The Happiness Project in minstens vijf verschillende artikelen lyrisch bezongen. Ik heb Gretchen Rubins naam vaker genoemd op mijn blog dan die van wie dan ook. Ik heb stuiterend geschreven over haar boek The Four Tendencies. Gek genoeg heb ik niet eerder een heel artikel gewijd aan The Happiness Project, dus daar wordt het hoog tijd voor. Er is geen beter moment om…

Lees verder

bewegen

Een Kers in de sportschool (wacht, wat?)

Afbeelding van happywithyoga.com. Toen mijn hardlooppogingen jammerlijk hadden gefaald, sloot ik een deal met Mylène, mijn zusje: zodra de de sportscholen weer open gingen, zouden we samen een abonnement afsluiten en wekelijks een groepsles zumba volgen. Zo gezegd, zo gedaan. Na een aantal proeflessen schreven we ons in bij de sportschool 350 meter bij mijn huis vandaan. Ik kan erheen rollen als ik wil. ‘Ik…

Lees verder

lijstjes, populair-wetenschappelijk

Hokjesdenken en een anti-bucketlist

Hokjesdenken Weet je waar ik goed in ben? Labeltjes plakken. Niet letterlijk, al moet ik toegeven dat ik labelprinters fantastisch vind en labels plakken tijdelijk mijn nieuwe favoriete hobby was toen mijn moeder net zo’n apparaat had gekocht. Maar dat is niet waar dit artikel over gaat. Met ‘labels plakken’ bedoel ik categoriseren. Of – en dat woord heeft een behoorlijk slecht imago – hokjesdenken.…

Lees verder

theater

Oberon keert terug! (editie 2021)

“Als de zon achter de heuvels verdwijnt, laten wij ons weer zien… Kom onze wereld bewonderen in een heel nieuw verhaal tijdens OBERON. Op 19, 20 en 21 augustus a.s. in het Buytenpark Theater Zoetermeer.” Oberon keert terug! Vorig jaar deed ik mee aan deze magische theaterwandeling. Wat was het een feestje! Niet alleen was het heerlijk om weer de planken (nou ja, het grasveld)…

Lees verder

theater

Mijn auditie voor de Halloween Fright Nights

Bron. De rit naar Walibi Holland was buitengewoon oncomfortabel. Dat kwam niet door onze heerlijke auto. (De broer van mijn vriend, van wie we hem hebben gekocht, beschreef de Rover terecht als ‘een rijdend bankstel’.) Het kwam zelfs niet helemaal door mijn volle blaas, waardoor ik het laatste halfuur zo nodig moest plassen dat het zweet me uitbrak bij elke drempel waar we overheen moesten.…

Lees verder